Bannerra
 

MAHAI-INGURUA: Haien borroka, denon garaipena

Albisteak

2018/04/22

Maitzak1egin-ek azkenaldian gurean emandako hiru borroken esperientziak batuko ditu mahai-inguru batean apirilaren 26an, ostegunean, Bilboko Zirika herri-gunean 19:00. Parte hartu eta zabaldu deialdia.

 

 

Goiena Telebistan egon gara

Diru-Sarrera duinak

2018/03/21

Hilabete honetan Pobreziaren Mugaren inguruko txostenaren inguruko solasaldia Goiena Telebistan

 

PATRIARKATUAREN ZAPALKUNTZA PAIRATZEN DUGUN OROK PLANTO!

Data esanguratsuak

2018/03/06

Aste honetan greba feminista bat deituta dago. Ez da data esanguratsu honetan deitu den lehenengoa. 1889ko martxoaren 8an Bilboko Santutxu auzoan kokatuta zegoen Tabakalera Konpainiaren emakume langileek greba egin zuten; euren lan eskubideak defendatzeko eta euren lanpostuetan hobekuntzak lortzeko greba. Patronalak 15 egunero 34 milioi zigarro ekoiztea exijitzen zien, eta horrek, lan-baldintza negargarrietan, egunero buru-belarri eta etenik gabeko 13 orduko lanaldietara behartzen zituen. Etxera itzultzerakoan euren lanaldia bikoizten zen. 2018an berriro kalera ateratzeko arrazoiak asko dira. Lan produktiboan eta erreproduktiboan ematen den esplotazioak bere horretan darrai pairatzen dugun heteropatriarkatu eta kapitalismo honetan.

Patriarkatua, jendartearen estruktura ideologiko, politiko eta ekonomikoan integratua dago eta zapalkuntza, esplotazio eta genero menderatzearen bidez adierazten da. Ideologia patriarkalak gure bizitzako esparru guztietan eragiten du eta estruktura klasista, matxista, sexista, transfobo eta arrazista ditu zutabe nagusiak. Sistema honen biziraupena eta erreprodukzioa ziurtatzen dituzten botere harremanak betikotzeko indarkeria oinarrizko osagaia da.

 

Kapitalismoa berriz, gero eta pertsona gehiagoren pobretze prozesua eragiten ari da. Krisia deitu duten pobretze eta prekarizazio prozesu azkartu honek gero eta herritar sektore eta gero eta bizitzako esparru gehiagotan eragiten ari da. Baina datuek erakusten duten bezala (soldata-arrakala bezala ezagutzen den soldata-diskriminazioa, jardunaldi partzialak, pobrezia egoerak... gure txostenetan eskuragarri), egoera hau ez da neutroa generoari dagokionez.


Eta egoera hau bere horretan mantentzeko, familiaren paperak berebiziko garrantzia dauka. Kapitalismoa egungo familia eredu patriarkalaz baliatzen da, ezinbesteko jendarte jarduera gehiena suposatzen duen lan erreproduktiboa ikustezin bilakatuz, esplotazio oro ukatuz eta familia eta genero eredu horretan bere buruak kokatzen ez dituzten pertsona guztiak ikustezinak bihurtuz.


Bada, sistema patriarkala gainditzerako bidean urratsak ematen hasteko ezinbestekoa da lan produktiboa eta erreproduktiboa banatzea, Pobreziaren Muga ezartzea (BPG per kapitaren %37,5a) eta kantitate hau berdindu edo gaindituko duen gizarte soldata bat ezartzea. Era berean, langileen arteko gutxienengo soldata BPG per kapitaren %50ean ezarri behar da genero ezberdinetako langileen arteko soldata ezberdintasuna ekidinez. Independentzia ekonomikorik barik askatasuna eta independentzia pertsonala hitz hutsak baino ez dira. Bide honetan antolakuntza eta borroka ezinbesteko tresnak dira.


Herri honek hamaika eraso ezagutu ditu bere historian zehar eta eraso guzti horien aurrean bere burua defendatu du. Herri honen langileriak biolentzia mota asko pairatu ditu eta egoera horri aurre egiteko beharrezkoa izan du bere burua antolatzea. Patriarkatuari aurre egiteko legitimitate osoa izatetik haratago, eraso guztien aurrean bizirik ateratzeko aukera bakarra antolakuntza eta autodefentsa feminista ere badugu. Zentzu horretan martxoaren 8an Euskal Herriko txoko guztietan emango diren mobilizazioetan parte hartzera gonbidatu nahi zaituztegu baita egunero txoko guzti horietan ematen diren eraso guztiei aktiboki erantzutera gonbidatu ere.

 

Patriarkatuaren zapalkuntza pairatzen dugun pertsona orok planto!!!

 

Euskal Herrian, 2018ko martxoaren 8an

 

Jar diezaiogun muga pobreziari. Pobreziaren muga 2018

Diru-Sarrera duinak

2018/03/05

POBREZIAREN MUGA ZEHAZTEAREN GARRANTZIA.

Elkartzenen uste dugu, pertsona ororen parte-hartze sozial aktiboa bermatzeko helburuaz,¬† gutxieneko diru-sarrera duinak bermatuak eduki behar ditugula. Bistakoa badirudi ere, pobreziak, berau ulertu eta azaltzeak, ondorengo ezbaian du giltzarria: aberastasuna eta errenten¬† banaketa desorekatua bai zentzu ‚Äúbertikalean‚ÄĚ (lan eta kapitalaren errentak) zein zentzu ‚Äúhorizontalean‚ÄĚ (herritarren artean egiten den baliabideen banaketa).

Txosten ofizialek pobrezia erlatiboari, prekarietateari, ongizate ezari eta abarrei buruz mintzatzen zaizkigu, egiazko errealitatea estaltzen duten indize eta zenbakiak manipulatzen dituztelarik. Elkartzen-ek urteak daramatza erreklamatzen Pobreziaren Muga definitu eta zehazteko irizpide homogeneo bat ezar dadin. Gizarte baten errenta eta prezioen mailan oinarritutako erreferentzia bat definitzean datza eta, aspektu horietan oinarrituta, pertsona batek gutxieneko duintasunez bizi ahal izateko beharrezkoa duen kopurua zehaztean. Elkartzen-en gutxieneko esleipen ekonomiko oro kalkulatzeko orduan erreferentzia hori erabili beharra dagoela pentsatzen dugu, Lanbide Arteko Gutxieneko Soldata, pentsioen gizarte prestazioak eta Diru-sarreren Bermerako Errenta kalkulatzeko besteak beste. Modu horretan horietako bat ere ez da Pobreziaren Mugaren azpitik egongo.

Europako eta estatuetako instituzioek pobreziaren mugaren ezarpena erabili daitekeen errenta baliokidearen medianan oinarritzen dute; hau da, populazioaren gehiengoarentzako soldatetan. Jakinda 70. hamarkadaren erdialdetik, sortutako aberastasunean soldatapeko biztanleriaren esku-hartzeak behera egin duela kapitalak bereganatutako zatia asko hazi den bitartean: 1977an soldatapeko biztanleriaren ordainsaria BPGaren %67,3a zen, 2012an portzentai hori %48,6ra jaitsi delarik, gure proposamenak per capita BPG-etan oinarritutako soldatak indexatzearen alde egiten du. BPGak sortutako aberastasuna zenbatzeko dituen mugetaz jabetzen bagara ere (ez du zenbatzen iruzur fiskala, ezta ezkutuko ekonomia ere, eta are gutxiago jendartea sostengatzen duen lan erreproduktiboa), eta hel daitezkeen ekarpenei zabalik egonda, metodo honen bertutea azpimarratu nahi dugu: aberastasunaren banaketa bere sorrerara lotzen duela.

Helburua hori izanik, lurralde bakoitzeko BPG-aren arabera artikulatutako indizazio automatikorako sistema bat planteatzen dugu. Horren arabera:

1- LGS inoiz ez litzateke per c√°pita BPG-aren %50 baino baxuagoa izan behar.
Indarrean dagoen LGSren eraginez ‚Äúlangile pobreak‚ÄĚ sortzen dira. Gure metodologiaren arabera, 2018an Hego Euskal Herrian LGS (eta beraz gutxieneko pentsioa ere) 1.377,93 euro hilean izango litzateke; Madrilek benetan ezarritakoa berriz 735,90 euro hilean delarik, erdia baino pixka bat gehiago.

2- Prestazio bat bera ere ez litzateke inoiz per capita BPG-aren %37,5 baino baxuagoa izan behar, Pobreziaren Mugatzat hartzera pasatuko litzatekelarik.
Egia da Pobreziaren Mugaren gainetik egongo diren prestazio edo gizarte soldatekin ez dugula pobreziarekin bukatuko. Pobreziarekin era integralean bukatzeko, esplotazioarekin bukatzeko lan-baldintza duinak bermatzea, etxebizitzen gehiegizko prezioei eta alokairuei muga jartzea… nahitaezko neurri bakar batzuk dira.

Gehiago irakurri: Jar diezaiogun muga pobreziari. Pobreziaren muga 2018

 

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL

«HasieraAurrekoa12345678910HurrengoaAmaiera»

TWITTER