Bannerra

No a la criminalización de la pobreza

Albisteak

2016/11/02

DIA DE LAS PERSONAS DIFUNTAS DE LOS DERECHOS...RECORTADOS POR LANBIDE

Varias personas que ven vulnerados sus derechos por parte del “Servicio Vasco de Empleo” se concentran ante las oficinas centrales de Lanbide en Bizkaia para denunciar las malas prácticas y recortes que se aplican de forma sistemática desde el Gobierno Vasco con el ánimo de vulnerar los derechos que asisten a las familias que sufren situaciones de paro, precariedad y exclusión social. En esta comparecencia pública también participará el abogado de algunas de estas familias; y que lleva varios recursos en los juzgados contra los recortes de Lanbide, y con varios de ellos ganados a Lanbide en el Contencioso Administrativo.

Iniciativa que se desarrolla bajo el lema “Día de las personas difuntas de los derechos… recortados por Lanbide”. En concreto, personas usuarias de Lanbide -y diferentes colectivos sociales de Bizkaia-, denuncian el acoso permanente que sufren las personas perceptoras de las prestaciones sociales; y la vulneración de derechos -y de la propia ley- por parte del Gobierno Vasco. Malas prácticas implementadas como herramienta de recorte social.

En el trascurso de esta movilización se entregará un documento donde se recogen los recortes y malas prácticas habituales de Lanbide. Además, de propuestas de cambio para restaurar estos derechos vulnerados.

Estos son los casos concretos que se denunciarán en el día de hoy:

-A. S. M. de 43 años. Persona a la que se extingue la Renta Complementaria de Ingresos de Trabajo. Aunque en todo momento ha acreditado (vía registro en la oficina de Lanbide-Beurko, en Barakaldo), sus recursos económicos vía empleo precario; y el patrimonio disponible. Además, de su sentencia de separación. Documentación que acredita su derecho a percibir los denominados “Incentivos al Empleo”, como reconoció Lanbide en un primer momento. Persona que, a día de hoy, tiene presentada denuncia contra Lanbide ante el contencioso-administrativo por vulnerar sus derechos.

-J.M.G. 28 años. Ve denegada la Renta de Garantía de Ingresos por no entregar la documentación requerida cuando obra en su poder un resguardo de la oficina de Lanbide-Beurko de Barakaldo donde se acreditaba la presentación de dicha documentación. Por otro lado, se le solicita nueva documentación que nada tiene que ver con su situación económica, como la tarjeta sanitaria.

-V. A .L. 40 y J. I. B. M. 49 años. Matrimonio que después de vivir 10 meses en una fábrica abandonada en Trapagarán ve denegado su acceso a la Renta de Garantía de Ingresos por no entregar un certificado que nunca se les había solicitado desde Servicios Centrales de Lanbide o en su oficina de Portugalete.

-E.C.M. 26 años. Persona a la que se deniega la Renta de Garantía de Ingresos por no entregar documentación, cuando obra en su poder un resguardo de la oficina Lanbide-Beurko de registrar dicha documentación. Además, Lanbide interpreta que tiene una “relación sentimental” simplemente por tener un contrato “de cotitularidad y coarriendo” con la persona con la cual comparte piso de alquiler.

 

Gehiago irakurri: No a la criminalización de la pobreza

 

Etxebizitza eskubidea Nafarroan

Etxebizitza

2016/10/19

AURREKO GOBERNUAREN ETXEBIZITZA LEGEA MOLDATZEKO NAFARROAN ONARTUKO DIREN ALDAKETAK, KASU ZEHATZ BATZUK KONPONDU ARREN PERTSONA GUZTION ETXEBIZITZA ESKUBIDEA BERMATUKO EZ DUEN ADABAKIA BESTERIK EZ DIRA

Aldaketek, funtsean, babestutako alokairua sustatu asmoz etxebizitza berri gehiago eraikitzeko eraikuntza-enpresekin lortutako akordio bat dute oinarri. Alde batetik, alokairuaren zenbatekoa etxebizitza premian dauden pertsonek ordain dezaketen errentaren araberakoa izan beharrean, metro karratuaren salneurriaren murrizketan oinarritzen da. Eta bestetik, etxebizitzaren jabetza ez da administrazio publikoaren esku gelditzen, nahiz eta babespeko etxebizitza horien eraikuntza guztion diruarekin ordaindu.

Behin eta berriz errepikatzen den akatsa errepikatuko da oraingoan ere: diru publikoa esku pribatuetara bideratuko da babespeko alokairua sustatzeko. Zer dela eta ez da diru publiko hori “alokairu sozialeko etxebizitza publikoak” sustatzera bideratzen? Zergatik ez da diru publiko hori Administrazio publikoak kudeatuko lukeen eta, hain gai garrantzitsua izanik, benetako partehartze soziala izango lukeen ETXEBIZITZA PARKE PUBLIKOA handitzera bideratzen?

Etxebizitza hutsen erabilera bermatuz, etxebizitza premian dauden pertsonen beharrizanak aseko dituen alokairu sozialeko etxebizitza Parke Publikoa sortzea da egin beharrekoa. Etxebizitza berri gehiago eraikiz hirigintza basatiaren dinamika eroan jarraitzen dugu, hondamendi sozial, ekologiko eta ekonomikoa eragin duen dinamikan, zeinak egungo krisi eta bazterketa sozial testuingurura ekarri gaituen.

Eraikuntza enpresekin lortutako akordioan oinarritzen diren Legearen aldaketek Botere Judizialarekin eta erreskatatutako bankuen etxebizitzak kudeatzeko sortu zen Sareb elkartearekin erdietsitako akordioak ere hartu dituzte kontuan.

Sareb delakoarekin lortutako akordioa (Nafarroako Gobernuari 6 urtez 30 etxebizitza uztea) lorpen gisa saltzen zaigu, 30 etxebizitza besterik ez direnean, alegia, ogi apurrak besterik ez. Hasera haseratik Sareb delakoak kudeatzen dituen milaka etxebizitzek publikoak izan behar zuten, izan ere, Sareb bera finantza sistema “garbitzeko” helburuz diru publikoarekin, alegia, guztion diruarekin sortutako elkartea baita.

Bazterketa soziala eragin dezaketen etxe-gabetze kasuak antzemateko Botere Judizialarekin erdietsitako akordioari dagokionez; batetik, oso berandu dator... nolatan onar lezake “ustez” justizia egiteko ezarri zitzaigun “Justizia” horrek etxe-gabetzeengatik edo beste edozein arrazoirengatik pertsonak bazterketa sozialera kondenatzea? Eta bestetik, Administrazioak bere lana ongi egin eta guztioi dagokigun ETXEBIZITZA ESKUBIDEA bermatuko baligu, inoiz ez ginateke egungo egoerara iritsiko. Arazoa ez da juridikoa, arazoa borondatezkoa da, borondate politikoaren eremukoa. Arazoari benetako eta erabateko konponbidea emateko borondate politikoa behar da, etxebizitza premian dauden pertsona guztiei, etxe-gabetutakoei zein etxebizitza eskuratu ezin dutenei, etxebizitza duin bat bermatuko dien konponbidea bilatzeko borondatea.

Bestalde, Etxebizitza plan bat osatzeko partehartze publikoaz hitz egiten zaigu, Legearen aldaketa hauek idazteko egon den partehartze “publiko” bakarra eraikuntza enpresena izan denean, ekarpen eta iradokizunak helarazteko e-posta helbide bat jartzera eta eragile sozial bati eraikuntza enpresekin aurrez adostutako neurriak azaltzera mugatu direnean. Horri deitzen diote partehartze soziala?

Nola esan dezakete etxebizitzarik ez dutelako edota etxe-gabetzeen ondorioz etxebizitza galdu dutelako bazterketa sozialera kondenatuak dauden pertsonak egon daitezkeela? Babespeko alokairuan (ez alokairu sozialean) dauden etxebizitzen parkea handitzeaz ere mintzo zaizkigu Nafarroako Gobernuak 479 etxebizitza publiko hutsik mantentzen dituenean. Nola manten daitezke hainbeste etxebizitza hutsik etxebizitza premia hain handia denean? Gogoratu behar dugu egun Nafarroan 35.466 etxebizitza-huts eta oso gutxi erabiltzen diren 24.540 bigarren-etxebizitza daudela. Akaso ez dira etxebizitza nahikoak herritarren arazo nagusienetako bati irtenbidea emateko?

Etxebizitzaren arazoari errotik ekin behar zaio, hutsik dauden milaka etxeak egoki erabili behar dira funtzio sozial egokia bete dezaten. Ondasun higiezinen zerga igo daiteke, edo hutsik dauden etxebizitzei kanon bereziak ezarri, edo Europako beste herrialde batzuetan egiten den bezala, beren erabilerarako desjabetu. Akaso ez al zaituzte desjabetzen boteretsuek kanal bat, autopista bat edo urtegi bat egin nahi dutenean interes sozialari erreferentzia eginez? Ez al da etxebizitza eskubide sozial eta gizatiar bat? Nori egiten dio mesede gehiago eraikitzeak hainbeste etxebizitza huts dagoenean?

Iruñean berriki ikusi dugu gazteek hutsik dagoen etxebizitza bat okupatu dutenean sakoneko arazoak berdin jarraitzen duela, Administrazioak etxebizitza bat erabiltzeko eskubidea ukatzen jarraitzen duela. Horren oinarrizkoa den eskubidea ukatzen jarraitzen den bitartean, Elkartzen-etik okupazioa erabat legitimoa dela ulertzen dugu!! Egindako ekintzak kontzientziak astintzeko eta etxebizitza baterako sarbiderako oinarrizko eskubidearen ukazioa mahai gainean jartzeko balio izan du.

Gaur egun, Euskal Herriaren osotasunean, jabetza pribatuak izatea eta negozioa egitea eskubide sozial eta gizatiarren gainetik dago. Epaileek zergatik ez dute etxebizitza baterako, lanerako edo diru-sarrera duin baterako eskubidea ukatzen dutenen aurka jotzen?

Errepresio poliziala eta judiziala (beti berdinen aurka doana) ez da irtenbidea eta arreta sakoneko arazotik aldentzen du.

Gazteak eta herritar guztiak antolatzera eta gure eskubideen alde borrokatzera animatzen ditugu. Euskal Herri osorako Etxebizitza Lege bat behar dugu, hirigintza basatia gaindituz eta hutsik dagoen etxebizitzen erabilera bultzatuz, pertsona guztientzako alokairu sozialeko Parke Publiko bat eratuz jabetza pribatuaren gainetik. Eta noski, legearen osatze prozesua eragile sozialekin eta interesa duten herritarrekin egin behar da.

Zure eskubideak defenda itzazu!!

Elkartzen 2016-10-19

 

Egungo egoeraren gaineko hausnarketa bat

Data esanguratsuak

2016/10/17

“KRISIA”K EZTANDA EGIN ZUENETIK IA HARMAKADA BAT IGARO DENEAN SISTEMAK LANGILE KLASEAREN ETA HERRITAR SEKTOREEN MENPERATZE ETA ESPLOTAZIOAN SAKONTZEN JARRAITZEN DU.

EGUNGO EGOERAREN INGURUKO HAUSNARKETA BAT - Laburpena

(Txosten osoa pdf-n deskargatzeko aukera testuaren bukaeran)

 

Milioika pertsonek prekarietate, pobrezia edo miseria egoeretan bizirauten dute. Elite politiko eta ekonomikoek herritar sektore zabalen gain eragindako menperatze eta esplotazioak sortzen dituzte egoera hauek; azken hamarkadetan gora egiten ari diren egoerak. Datuak eskandalagarriak dira: gaur 17.280 pertsona gosez hilko dira munduan eta Europar Batasunean 123 milioik pobrezia egoeretan biziko dira (ia-ia populazioaren %25a). Herrialde industrializatu gutxi batzuetan ematen den aberastasunaren metaketa mundialak dakartzan pobrezia eta desberdintasun egoera hauek badute bere isla Euskal Herrian ere: populazioaren heren batek (3tik 1ek!) pobreziaren mugaren azpitik bizirauten du, erabiltzen dugun metodologiaren arabera (BPG per capitaren %37,5a).

Elkartzen Euskal Herrian bizi eta lan egiten dugunon eskubide sozialen aldeko herri mugimendua da. Argi daukagu eskubide guzti hauek elkarlotuta dauden bezala, bizi dugun errealitatean eragiten eta errealitatea bera definitzen dituzten faktoreak askoz gehiago direla. Errealitatea oso zabala da eta ezin dugu guztia gure baitan hartu. Ideia hau kontuan izanda, egungo egoeraren inguruko gogoeta labur hau pairatzen dugun errealitatea bere osotasunean atzemateko laguntza izan nahi du; gure aburuz kokatzen lagunduko gaituzten gakoak adierazteko gogoeta. Izan ere errealitatea eraldatzera heldu ahal izateko errealitatearen analisi egoki batean oinarritu behar gara.

2009an krisiaren analisian esaten eta argudiatzen genuen bezala, krisi sistemiko baten aurrean gaude, hau da, soziala, energetikoa, ekologikoa, elikadura…etab. “Krisia” deitu duten fenomenoa areagotu egin da azkeneko urteetan. Nahiz eta datu makroekonomikoek hobera egin duten (hau da, kapitala hobera egin du), bizitzaren gero eta esparru gehiagok eta herritar sektore gero eta gehiagok txarrera egin dute. Eskaria mantentzeko erantzuna zorpetze jarraitu eta masiboa izan da. Mundu mailako zorrak gora egiten du kapital globalizatuaren metaketari eusteko, beti ere herrion eta pertsonon kaltetan.

Beste krisi batzuekin alderatuta egungo dekadentziak kapitalismoz betetako testuinguruan ematen ari da: “periferia”n espazio erresistente edo maneiagarritasun txikiagoa daukaten espazioak hazten, baliabide natural erabakigarri askoren agortze bidea azkartzen eta mundu mailako ingurugiroa bere onetik aterata. Mundu mailako kapitalismoak harrapaketa periferikoa lantzen eta martxan jartzen du; planetako baliabide naturalak agortzeraino daramaten lapurreta eta esplotazio bilatzen duen harrapaketa; merkatu periferikoak beraien desagerpenerarte ustiatzen dituena (Afganistan, Irak, Siria, Libia, Ukraina…). Behin eta berriro arrakastarik gabeko Estatuak sortzea nola bilatzen den ikusten dugu; Estatuak errazago arpilatzeko. Logika kapitalistak baliabide naturalak gero eta era sistematikoagoan pribatizatzea dakar. Helburua naturaren ondare guztiak, salbuespenik gabe, merkantzia bihurtzea da. Prozesu hau gainera ekonomia berde baterako trantsizioa deitzen dute.

Gehiago irakurri: Egungo egoeraren gaineko hausnarketa bat

 

Por el derecho a una vivienda digna: contra las malas practicas de Lanbide y los recortes de la "Ley de vivienda"

Etxebizitza

2016/09/15

Iniciativa ante las oficinas de Alokabide/Visesa en Bizkaia; en calle San Vicente 8, bajo (entrada por Uribitarte; calle Isleta. 48001 Bilbao). Ante las cuales se instalarán tiendas de campaña, sacos de dormir y diversos enseres de una vivienda.

Movilización de familias que han sufrido procesos de desahucio en Barakaldo, Trapagarán o Bilbao. Protesta que surge con el ánimo de exigir el derecho a una vivienda digna; y mostrar el rechazo a los recortes aplicados en el acceso a las prestaciones sociales para hacer frente a alquileres e hipotecas. O contra los requisitos de inscripción en Etxebide, situación criticada también por el Ararteko.

Las políticas de recortes conllevan un aumento de los desahucios

En la Comunidad Autónoma Vasca se han producido 263 ejecuciones hipotecarias en los seis primeros meses de este año, según el Instituto Nacional de Estadística.

A esto debemos añadir los datos facilitados por el Consejo General del Poder Judicial. Así, en el primer trimestre del 2016 se produjeron 306 desahucios. A sumar los 169 desahucios de viviendas en régimen de alquiler; o los 57 ejecutados por la sociedad pública Alokabide dependiente del  Gobierno Vasco.

Es decir, se producen 5 desahucios cada día a nivel de la CAPV; 3 a diario en Bizkaia.

 


Los recortes nos empujan a la pobreza

Los recortes que se han ido aplicando en los últimos años en el acceso a las prestaciones sociales están conllevando un incremento de las situaciones de marginación en nuestros pueblos y barrios: más de un tercio de las familias vascas padecen entornos de pobreza grave. En concreto,

•   En 2015 aumentaron en un 15% las circunstancias de exclusión social en la CAV, según los datos de la última “Encuesta de Condiciones de Vida” del Instituto Nacional de Estadística.

•    Según este estudio, un 4´6% de la población vasca se encuentra en una situación de carencia material severa. Además, el 11% de las familias se encuentran en riesgo de pobreza.

•    A su vez, cerca del 15% de las familias tienen dificultades de acceso a un empleo. A tener en cuenta que el 18% de las personas trabajadoras perciben salarios por debajo del umbral de pobreza.

 


No al recorte de las prestaciones sociales


Por todos estos motivos, la movilización del día de hoy tiene como objetivo denunciar las políticas de recortes impulsadas en las últimas legislaturas parlamentarias.

Por un lado, el endurecimiento de requisitos de acceso a las Ayudas de Emergencia Social; y la falta de consolidación de un presupuesto suficiente para garantizar la totalidad de la demanda efectiva realizada ante los servicios sociales municipales.

Por otro lado, las malas prácticas e interpretaciones restrictivas de la normativa aplicadas desde el Servicio Vasco de Empleo-Lanbide a la hora de percibir la Renta de Garantía de Ingresos; la Renta Complementaria de Ingresos de Trabajo; o la Prestación Complementaria de Vivienda.

Además, de los recortes introducidos en la “Ley de Vivienda”. Cuya aplicación en su actual redacción supondría -en la práctica- la supresión de la Prestación Complementaria de Vivienda (PCV) y las Ayudas de Emergencia (AES). Este recorte afectaría a 37.000 familias: 30.000 que perciben la PCV; y 7.000 familias las AES, según datos del 2015.
Por los Derechos sociales

La totalidad de estos recortes ha conllevado el empobrecimiento de amplios sectores sociales; dejando, por ejemplo, desatendida su necesidad de acceso a una vivienda digna. Por ello, y mediante la concentración de hoy, se ha exigido a los diferentes grupos políticos que se presentan a las elecciones al Parlamento Vasco…

    La renuncia a aprobar ninguna medida que suponga una restricción al derecho a una vivienda; o las prestaciones para garantizar su acceso.

    Restaurar los recortes aplicados en pasadas legislaturas: en la cuantía de la RGI o en los criterios para su acceso.

    Además, de impulsar unos servicios públicos garantistas de los derechos sociales; que dejen de lado las campañas de criminalización sobre las personas perceptoras de las prestaciones sociales.


    Derogar la actual política de desahucios emprendida por entidades públicas como Visesa o Alokabide.


    Modificar la redacción de la “Ley de Vivienda”; y los criterios de inscripción en Etxebide. Con el ánimo de garantizar el acceso a una vivienda digna; y a las prestaciones que garanticen su cumplimiento efectivo.



Colectivos Sociales de Bizkaia

Argilan, Argitan (Centro Asesor de la Mujer, Barakaldo), Asociación de Trabajadoras de Hogar de Bizkaia, Baietz Basauri!, Berri-Otxoak (Barakaldo), Brujas y Diversas, Danok Lan (Galdakao), Elkartzen, Mujeres del Mundo, Posada los Abrazos, SOS Racismo y PAH Bizkaia Kaleratzerik EZ/STOP Desahucios.

 

Lekittio: Bat gehiago

Etxebizitza

2016/08/06

LEKITTO: BAT GEHIAGO! MAISU-MAISTREN ETXEA

2013ko otsaila.Etxe kaleratzeak gurera ere heldu dira. Ordurako badugu Herri Asanblada, 2012ko iraileko greba orokorraren berotan jaiotako tresna. Baita hainbat etxe huts identifikatuak: udalarena den eraikin batean daude batzuk. Eztabaida: udal gobernuan EH Bildu egonda, zer egin: baimena eskatu ala okupatu? Erabakia: okupatu. Arrazoia: ez gara egongo tempus eta legedi administratiboaren zain, guztia atzeratuko baitu, eta agian oztopatu.

Eraikina: Frankoren garaietako ohiko etxe bat, adreiluzkoa. Bere garaian eskoletako irakasleek erabilia. Aspalditik hutsik. Salbu: 1. solairua (AEKren euskaltegia) eta 2. solairua (EPA eta Ardora elkartea). Beste 2 solairu (4 etxebizitza) hutsik. Jabetza udalarena.

Martxoa: lehenengo laguna sartzen da bizitzera. Lehen urratsa emanda bigarrena ere bai: eraikin bereko beste etxe bat berreskuratzen dugu. Maiatzak 1: familia bat sartzen da bizitzera. Bigarren urratsaren atzetik hirugarrena: eraikin bereko beste etxe bat eskuratua. Handik gutxira beste bi lagun sartzen dira bizitzera.

Tartean: etxebizitza bezala erabilgarri ez dagoen 4. etxe bat eskuratua, asanblada eta herri mugimenduko beste kolektiboentzat irekita, bilera eta abarretarako. Tartean ere: auzolan deialdiak, etxe atzeko ortua martxan jartzea, asanbladak, beste kolektibo batzuk hasten dira espazioa erabiltzen, etxe erabiltzaile berriak sartzen, ateratzen...

Eta eztabaidak: nola kudeatu etxebizitzak? Asanbladaren ustez izaera rotatiboa: egoera “larrian” (etxetik kaleratuak) dauden pertsonentzat arnas-gune, egoera hobetu ahala hurrengoentzat lekua egiten joanez. Erabaki zuzena ala okerra, baina edozein kasutan, gu bezalako kolektibo batentzat kudeatzeko erabat zaila. Ez dugu kudeatzeko gaitasunik. Kaleko lana ere mantendu behar dugu: etxebizitza eskubidearen aldeko dinamikak, maiatzaren 1 bateratuak...

Ezintasuna kontuan, erabaki berria: asanbladaren babesarekin, baina etxe erabiltzaile bakoitza egiten da etxebizitza bakoitzaren erantzule, nahi adina denbora, okupa gisara.

3 urte pasatu dira. Hor diraugu. Herri asanblada desagertu zen, baina Duindduz eratu genuen: kapitalismoaren aurka eta eraldaketa sozialerako tresna gisa (https://www.youtube.com/watch?v=s2OEpzRz1no). 10 pertsonatik gorak aurkitu dute Maisu-Maistren etxean aterpea. Badakigu: ez dugu iraultzarik egin. Baina: iraultza egiteko baldintzak sortzen gabiltzala uste dugu. Momentuz 3 etxe bizitzeko erabilgarri eta mugimenduko kolektiboentzat espazio bat. Aukerak zabal zabalik!

Ogi gogorra da etxebizitzaren arazoa. Ez du aterabide errazik. Okupazioa da bideetako bat. Bestelakoak ere begiratzen gabiltza, esaterako: Lekitton etxebizitzen %40a hutsik dago. Nola lortu dezakegu alokairura ateratzea, urte osorako eta prezio “duin” batean? Horretan ere bagabiltza. Antolakuntza. Kale lana. Sormena. Borroka.

Ez gara bakarrak. Euskal Herriko hainbat txokotan daude halako esperientziak. Geurea argitaratu nahi izan dugu. Besteek ezagutu gaitzaten. Sarea osatu dezagun. Herri boterea behetik eta ezkerretik eraiki behar dela uste dugu, nahiz eta proiektuak txikiak izan. Orain badakizue non gauden! Beso zabalik hartuko zaituztegu.

 

Duindduz herri eragilea (duindduz@gmail.com)

https://www.google.com/maps/d/viewer?mid=1xRoxTp5kV4IU8WuhlK05wAcEpQQ&hl=en_US

 

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL

«HasieraAurrekoa12345678910HurrengoaAmaiera»

TWITTER