Data esanguratsuak

Maiatzaren lehenean lotu borrokara

2017/04/29

 

 

 

Apirilak 28a Lan Osasunaren Nazioarteko Eguna

2017/04/27

Beste urte batez, Apirilak 28ak, lan segurtasun eta osasun eskubidearen nazioarteko egunak, urtero gertatzen diren lan istripu kopuru izugarri haundiaz hausnartzera eraman behar gaitu. Lan istripuak produktibitatea eta etekinak, langileriaren osasuna eta bizitzaren gainetik jartzen dituen sistema kapitalistaren ondorio zuzenak dira.Prekarietatearen eta esplotazio basatiaren ondorio nabarmenenak beraien lanpostuetan hildako langileak dira baina ezin ahaztu istripu bat izan duten pertsona guztiak ezta lanetik eratorritako gaixotasunen batek geldiro hildakoak. 288 lan istripu gertatzen dira egunero, hau da, bat 5 minuturo. 2016. urtean lan istripu guztien heren bat azpikontratazioetan zeuden langileek sufritu zuten.

Bestealdetik, lanetik eratorritako gaixotasunek %8,2a igo dute eta egunero 10 ematen dira. Eta hori ahaztu gabe gaixotasun profesionalen egungo katalogoa guztiz desfasatua dagoela eta ez dituela, teknologia berriek (erradiakzioak, e.a) eta osagai kimiko berriek, osasunean duten eragina jasotzen. Bestalde, baremazioa gizonezkoen organismo tipoan oinarritzen da, ez dago genero katalogaziorik, jakinik, produktu toxiko baten espozizioak eragin ezberdinak izan ditzakeela gizon eta emakumeen artean.

Egungo legediak, enpresei aukera ematen die, lan istripuei dagokien asegurua, gizarte segurantzaren bitartez edo mutuekin kontratatzea. Azken hauek, enpresek beraiek sortutako irabazi-asmorik gabeko entitateak dira. Gastuak gutxitzeko helburuarekin, tratamenduen eta bajen luzapena zein kalte ordainen kopurua txikituz. Egun ematen den gaixotasun profesionalen gutxieneko aitorpena honen ondorio zuzena da. Espainar Estatuan urtero 63.000 gaixotasun profesionalen kasu ez dira hauen kontaketan sartzen. Zentzu honetan etxeko langileen egoera azpimagarria da. Etenaldi gabeko lanaldiek, bakardadean egindako lanak, zaindutako pertsonak edo bere ingurukoek eragiten duten tratu txarrek...ea batzuetan lanetik eratorritakoak bezala onartuak ez diren kalte sikikoak dituzte. Mugitu, lekuz aldatu eta garbituak izan behar diren pertsonak zaintzeak Osakidetza eta Osasunbidearen serbitzu medikuetan gaixotasun arruntak bezala tratatua izaten diren ondoriok ditu.

Gehiago irakurri: Apirilak 28a Lan Osasunaren Nazioarteko Eguna

Martxoaren 21a Arrazakeria eta xenofobiaren aurkako nazioarteko eguna

2017/03/20

KAPITALISMOAK ESPLOTATU ETA PREKARIZATU EGITEN DU, ONDORIOZ JENDARTEAREN DUALIZAZIOA ERAGINEZ. KAPITALISMOAREN IDEOLOGIA XENOFOBOA DA!

Arrazakeria eta xenofobia jendarteen egitura ideologiko, politiko zein ekonomikoan lekukotzen dira. Herri eta nazioen esplotazio, menderatze eta zapalkuntzen bitartez adierazten direlarik. Hedapen politika guztiek esplotatu, menderatu eta zapaltzen dituen herrien aldeko nagusitasuna aldarrikatzeko justifikazio ideologikoa eduki izan dute historian zehar, baita gaur egun ere. Beraien hobe beharrez ari direla iritziz, hezi eta zibilizatu daitezen.


Kapitalismoa, polarizazio eta aberastasunaren metaketa da batez ere. 1990. hamarkadan, orduko joerak jarraituz gero, 2050 eta 2075a bitartean, gizateriaren erdia erabateko pobrezian biziko zela baieztatzen zen.  Ageriko da aldiz, prozesu horren azkartzea, 2010etik gaur arte, gizateriaren erdia, munduko aberastasunaren %2az soilik bizi baita. Oxfam GKEren azkenengo txostenaren arabera, 2015etik munduko populazioaren %1 aberatsenak gainontzeko populazio osoak baino aberastasun gehiago du. Gutxi balitz, munduko populazioaren %10 aberatsena isuriketa kutsatzaile guztien erdiaren arduraduna da. Egun, zortzi pertsonek, zortzi gizonek hain zuzen ere, 3600 milloi pertsonek (gizateria osoaren erdiak) duten aberastasun bezainbeste dute. Lanaren Mundu Erakundeak 21 milloi pertsonak bortxazko lana egitera behartuta daudela kalkulatzen du. Honek urtero 150.000 milloiren bat dolarreko etekinak sortzen ditu. 1990. urtean G20 herrialdeetan, sozietate-zergaren batazbesteko tipo nominala %40koa zen, 2015. urtean, %  28,7ra jaitsi da.


Gaur egun, oraindik ere, harriduraz honako justifikazioekin topo egiten dugu: “gerra humanitarioak”, “mendebaldeko demokrazia” “atzeratuta” bizi diren herrialdetara esportatzeko “esku hartzeak”, “terrorismoaren aurkako gerrak”, “zibilizazioen arteko talka”… Guztiak, kapitalismo inperialistak erabiltzen dituen leungarriak dira, munduko herri guztiak kontrolpean edukitzeko; modu honetan, herrion ustiaketa eta bizitzako gero eta arlo gehiagoren salerosketa areagotuz. Are gehiago, kontua ez da era honetako justifikazioekin bukatzen, egunez egun, logika kapitalistak sortutako gerra inperialisten ondorioz ematen ari diren migrazio masiboak eta ondoriozko dramak ikusten ari gara. Demokraziaren “gotorleku” izateaz harro adierazten den Europa honetan ikus ditzakegu gainera.


Gaur Martxoaren 21a, arrazakeria eta xenofobiaren aurkako nazioarteko eguna den honetan, SOS arrazakeriak esan bezala, “Europa zaharraren hegoaldeko muga, hilobi erraldoia da”.


Eraila izan baino bost egun lehenago Malcolm X-k argi eta garbi adierazten zuen: “Beraiek errudun diren horietaz akusatzen gaituzte. Kriminalak beti egiten duena da. Bonbardeatzen zaituzte eta ondoren zure burua bonbardeatu izanaz akusatzen dizute. Arrazistek beti egin dutena da. Beraien ohiturak egintza kriminalen ohiturak dira eta prentsaren bitartez biktima bezala agertzen dira…. biktima kriminal bezala aurkeztu eta kriminala biktima bezala. Horrela egiten dute”.

Gehiago irakurri: Martxoaren 21a Arrazakeria eta xenofobiaren aurkako nazioarteko eguna

 

Martxoak 8. Gora borroka feminista!!!

2017/03/06

Patriarkatua, jendartearen estruktura ideologiko, politiko eta ekonomikoan integratua dago eta emakumeon aurkako zapalkuntza, esplotazio eta genero menderatzearen bidez adierazten da. Honela kapitalismoak emakumeok erabiltzen gaitu bere biziraupenerako sexuen arteko lanaren banaketaren bitartez. Ideologia patriarkalak gure bizitzako esparru guztietan eragiten du.

 

Sistema honen biziraupena eta erreprodukzioa ziurtatzen dituzten botere harremanak betikotzeko indarkeria oinarrizko osagaia da. Egiturazko indarkeria hau antzemanezina izatea bilatzen du sistemak, existitzen ez dela sinestarazi arte. Emakumeon kontrako biolentzia guztien artean baliteke indarkeria fisikoa ikusgarriena izatea, agerikoena baita. Baina patriarkatuak, kapitalak bezala, egiturazko indarkeria beharrezkoa du.

 

Patriarkatuak emakumeon zapalkuntza ziurtatzeko, beste bide batzuen artean, emakumeon kondizio materialak baldintzatzen ditu, kapitalismoak bikain ikasi eta erabiltzen duena. Gizonekiko ekonomikoki menpekoak izatera kondenatu nahi gaitu.

 

Kapitalismoa gero eta pertsona gehiagoren pobretze prozesua eragiten ari da baina egoera hau ez da neutroa generoari dagokionez. Krisia deitu duten pobretze eta prekarizazio prozesu azkartu honek gero eta herritar sektore gehiagotan eta gero eta bizitzako esparru gehiagotan eragiten ari da. Hori egia bada ere argi izan behar dugu badaudela kolpatuagoak diren sektore sozialak. Eta sistema patriarkal baten bizi garen heinean emakumeok gara aipatu beharreko lehenengoa.

 

Datu batzuk ematearren: lanaldi murriztuen %80a emakumeok okupatzen ditugu eta horietatik %62ak ez dugu nahita egiten (2008an %33a ginen), lan berdinagatik emakumeon soldata gizonezkoena baino %24-28 baxuagoa da. Beste alde batetik lan merkatuan sartu izanak, emakumeon lanaldia bikoiztu edo hirukoiztu egin du, lan erreproduktiboak  nagusiki gure gain jarraitzen baitu. Honi zerbitzu sozialen eta publikoen murrizketak gehitu behar dizkiogu. Murrizketa hauek bi zentzutan eragiten gaituzte zuzen zuzenean. Murrizketa horietatik eratortzen den lan karga gugan erori ez ezik zerbitzu horietan lan egiten dugun pertsonen gehiengoa emakumeak izanik soldatapeko langile moduan ere eragiten gaituzte.

Badaude gogorki kolpatutako beste sektore batzuk ere: kide bakarra den gurasoa, migratuak, emantzipatu ezin daitezkeen gazteak, langabetuak, pentsionistak eta gero eta gehiago “langile pobreak”. Aipatutako sektore guzti hauetan egoera are gehiago gogortzen delarik emakumea izanda.

 

Errealitate honekin batera, emakumeok, gizon gehien gehienek eta adina aintzat hartu gabe, kapitalarekin egindako aliantza pairatzen dugu. Kapitalismoa egungo familia eredu patriarkalaz baliatzen da, ezinbesteko jendarte jarduera gehiena suposatzen duen etxeko lana ikustezin bilakatuz, esplotazio oro ukatuz eta familia eredu horretan bere buruak kokatzen ez dituzten pertsona guztiak ikustezinak bihurtuz. Patriarkatuak sistema kapitalista sostengatzen duen bezala familiak patriarkatua sustatzen du, patriarkatuaren erreprodukzioa ziurtatzen laguntzen duelarik.

 

Bada, sistema patriarkala gainditzerako bidean urratsak ematen hasteko ezinbestekoa da lan produktiboa eta erreproduktiboa banatzea, Pobreziaren Muga ezartzea (BPG per kapitaren %37,5a) eta kantitate hau berdindu edo gaindituko duen gizarte soldata bat ezartzea. Era berean, langileen arteko gutxienengo soldata BPG per kapitaren %50ean ezarri behar da genero ezberdinetako langileen arteko soldata ezberdintasuna ekidinez. Independentzia ekonomikorik barik askatasuna eta independentzia pertsonala hitz hutsak baino ez dira. Bide honetan antolakuntza eta borroka ezinbesteko tresnak dira.


Gora borroka feminista!!!


Elkartzen, Euskal Herrian 2017-III-6





Indarkeria patriarkalaren aurka antolakuntza eta autodefensa

2016/11/23

Beste urte batez Azaroaren 25a. Emakumeok sufritzen dugun indarkeria salatu baino ezin dugun beste urte bat. Adierazpen instituzionaletan indarkeria patriarkalari buruzko azterketa zintzo, serio eta osorik ezta kapitalismoari erreferentzia egingo dionik aurkituko ez dugun beste urte bat. Ez bada, borroka feministak egindako urteetako lanari esker, bi errealitate hauek ezin banatzearen ikasitik. Feminismotik ikasi dugu kapitalismoaren ideologia patriarkala dela. Patriarkatua, jendartearen estruktura ideologiko, politiko eta ekonomikoan integratua dago eta emakumearen aurkako zapalkuntza, esplotazio eta genero menderatzearen bidez adierazten da. Honela, sexuen arteko lanaren banaketaren bitartez, kapitalismoak, bere biziraupenerako eta erreprodukziorako, emakumeok erabiltzen gaitu. Erabilpen horren zirrikitu guztiei indarkeria darie.

Sistema honen biziraupena eta erreprodukzioa ziurtatzen dituzten botere harremanak betikotzeko indarkeria oinarrizko osagaia da. Egiturazko indarkeria hau antzemanezina izatea bilatzen du sistemak, existitzen ez dela sinetsi arazi arte. Emakumeon kontrako biolentzia guztien artean baliteke indarkeria fisikoa ikusgarriena izatea, agerikoena bait da. Baina patriarkatuak, kapitalak bezala, oharkabean igarotzen den egiturazko indarkeria beharrezkoa du: emakumeon aurkako gutxiespenak, irainak, ikusezintasuna, hizkera sexista eta matxista, prekarietatea, pobreziaren feminizazioa, muturreko pobrezia egoerak….ea.

Egiturazko indarkeria hori, gehienetan aitortu nahi ez duguna, xirimiriak bezala pixkanaka pixkanaka, urteak daramatza jendartearen kontzientzia bustitzen. Orohar, indarkeria naturalizatuz, eta indarkeria patriarkalaren ideia eta ekimenak gogortasun gehiagorekin berretsiz. Iruñako 5en kasua paradigmatikoa da: erasotzaile bakarretik, taldean eginiko erasoak; erasoak izkutatzetik, sare sozialetan publikoki ospatzera...indarkeria “ikustezin” hori aztertu gabe uler ezin daitezkeenak, patriarkatu-kapitalismo harremana eta harreman sozial guztiak bustitzen dituen ideología patriarkala alegia. Zeinak kapitalismoari funtzionala izanik ere, stuts-quo-aren mantentzea bilatzen duen.

Statu-quo-a bere horretan mantentzeko, familiaren paperak berebiziko garrantzia dauka. Familia eredu patriarkala, emakumeen gain erortzen diren etxeko lanen ikusezintasunean oinarritzen da, sozialki beharrezkoa den lanean alegia. Patriarkatuak sistema kapitalista sostengatzen duen bezala, familiak patriarkatua sustatzen du, patriarkatuaren erreprodukzioa ziurtatzen laguntzen duelarik. Lan merkatuan integratzetik al dator emakumeon askapena? Inolaz ere. Familia eredua nuklearra izaten jarraitzen du, lan erreproduktiboa ikustezina eginez, eta emakumeen esku jarraituz. Honela emakumeok lanaldi bikoitza izatera pasatuz (prekarizazio prozesua eta pobrezia bortitzago pairatzen dugu, lan merkatuan lan baldintza kaskarrenak ditugu sektore prekarizatuenetan gehienetan eta askotan lan erreproduktiboak izanik. Soldata baxuenak dituzten lanetara kondenatzen gaituzte, gizonek egiten duten lan bera egiten badugu ere gutxiago kobratzen dugu…ea). Patriarkatuaren mantenuak, esplotazio kapitalistari errefortzu egiten diolarik. Kapitalaren irabazi tasak behera egiten duen heinean indarkeriaren erabilpena agerikoagoa eta bortitzagoa bilakatzen ari da.

Patriarkatuak emakumeon zapalkuntza ziurtatzeko, beste bide batzuen artean, emakumeon kondizio materialak baldintzatzen ditu, kapitalismoak bikain ikasi eta erabiltzen duena. Gizonekiko ekonomikoki menpekoak izatera kondenatu nahi gaitu (Bada, sistema patriarkala gainditzerako bidean urratsak ematen hasteko ezinbestekoa da lan produktiboa eta erreproduktiboa banatzea, Pobreziaren Muga ezartzea (BPG per kapitaren %37,5a) eta kantitate hau berdindu edo gaindituko duen gizarte soldata bat ezartzea. Era berean, langileen arteko gutxienengo soldata BPG per kapitaren %50ean ezarri behar da genero ezberdinetako langileen arteko soldata ezberdintasuna ekidinez. Independentzia ekonomikorik barik askatasuna eta independentzia pertsonala hitz hutsak baino ez dira.

Herri honek hamaika eraso ezagutu ditu bere historian zehar eta eraso guzti horien aurrean bere burua defendatu du. Herri honen langileriak biolentzia mota asko pairatu ditu eta egoera horri aurre egiteko beharrezkoa izan du bere burua antolatzea. Herri honen emakume langileok, gure erraietan daramagu euskaldun, emakume eta langile izatearen indarkeria. Legitimitate osoa izatetik haratago, eraso guztien aurrean bizirik ateratzeko aukera bakarra antolakuntza eta autodefentsa feminista ere badugu. Zentzu horretan azaroaren 25aren harira Euskal Herriko txoko guztietan emango diren mobilizazioetan parte hartzera gonbidatu nahi zaituztegu baita egunero txoko guzti horietan ematen diren eraso guztiei aktiboki erantzutera gonbidatu ere. Bat ikutzen badute guztiok ikutzen gaituzte.

 

Defenda gaitezen!!!!

Gora borroka feminista!!!!

Patrizia Muñoz eta Iker Aroztegi, Elkartzeneko kideak.

Euskal Herrian, 2016ko azaroaren 25ean

 

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL

«HasieraAurrekoa1234HurrengoaAmaiera»