Banner

Contra el paro y la precariedad

Redistribución de la riqueza

10/12/2014

Ezkerraldea saldrá a la calle el próximo viernes contra: el paro, la precariedad y la pobreza

Colectivos sociales y sindicales de Ezkerraldea han convocado una manifestación a nivel de comarca para el próximo viernes 12 de diciembre a las 19:30, que saldrá de la plaza del casco de Sestao para denunciar las situaciones de paro, precariedad, pobreza, recortes… que sufre la comarca. En los últimos datos de paro de noviembre, Ezkerraldea ha vuelto a encabezar la lista de las comarcas con mayor tasa de paro de Euskal Herria, con una tasa del 23% de paro y 21.500 personas desempleadas. Además las condiciones laborales son cada vez más precarias, precariedad que se puede ver entre otras en las grandes superficies comerciales de la comarca.

http://herrikolore.org/images/stories/cartel%20de%20la%20manifestacion%20de%20ezkerraldea.jpg

Esto lleva a que un tercio de las familias, según datos oficiales, viven situaciones de pobreza y que cada semana sean desahuciadas cerca de 15 personas. Los colectivos sociales y sindicales han denunciado que frente a esta situación la respuesta de las instituciones son los recortes sociales y supuestos planes de empleo que al final se queda en pura propaganda y maquillaje. Por todo ello han hecho un llamamiento a la población de ezkerraldea a salir a la calle el próximo viernes.

Leer más: Contra el paro y la precariedad

 

25 de noviembre Gora Borroka Feminista!

Fechas significativas

25/11/2014

25n

En este día internacional contra la violencia hacia las mujeres, os

queremos hacer llegar la lectura que hacemos desde Elkartzen ;

ERASOEN AURREAN GORA BORROKA FEMINISTA

Azaroaren 25ean asko izango gara parkarta baten atzean zein egunari erreparatuz gogoeta egingo dugunok. Pertsonak haina interpretazio egingo dizkiogu egunari, emakumeon matizak aberatsagoak zihur,  emakume izanagatiko indarkeriarik jaso izanaren esperientziak emana nonbait. Borroka feministak  indarkeria sexista, zapalkuntza patriarkalak beharrezko duen tresna bezala ikustarazi izanari esker, gaur askorentzako, indarkeria gizonezko batzuek emakume batzuen aurkako eraso isolatuaz baino haratagoko kontua da. Indarkeriaren iruditegia zabaldu zaigu. Gure buruak  indarkeriaren atzaparretatik libre ikusten genituen emakumeon kontzientziak ere aldatu dira. Familiainstituzioamantentzea, sexuen arteko lanaren banaketa, erabakiguneetatik at egotea, kristalezko zabaiak e.a luzeak irudikatzen dute indarkeria. Baina, biktima papera hartzetik urrun, eta beti ere borroka feministak egindako lanari esker, errealitatearen ezagutza objetibo batek ematen duen irmotasunetik, borrokarako grina pizten zaigu.

Mundu sistema kapitalistak, genero, klase, nazio eta naturaren esplotazioaz baliatzen da etekin metatze nahiean. Helburu horretan sektore publikoaren aliantza funtsezkoa da. Bien elkarlan horretan ideologia eta errepresioa oinarrizko tresna garrantzitsua dira langile klasearen alienazioa ahalbideratzeko. Ezin ahaztu  kapitalismoak ideologia patriarkala duela bere baitan eta hortaz emakumeok esplotazio bikoitza pairatzen dugula  sistema kapitalistaren ofentsiba kupidagabe honetan, generoeta klase esplotazioa alegia.Euskal Herrian genero aliantza bat ere egiten ari da.Kapitalari,  pobrezia funtsezko zaio eta lege kolpez prekarizatutako gure jendarte honetan, pobrezian bizi den gizon batengaitik 5 emakume bizi gara pobrezian, baserritarren artean berezi larria delarik. Hau daindarkeria! Genero zapalkuntzahonetazbaliatzen duen langile klaseko gizonak, bere klaseko emakumeekin bat egin beharrean bere generoarekin egiten du aliantza, genero horren kideak klase ikuspegi batetik bere etsaiak badira ere


 

Independentzia ekonomikorik barik askatasuna eta independentzia pertsonala hitz hutsak baino ez dira eta. Izan soldata baxuagoak ditugula; izan lan prekarioagoak ditugula; izan feminizatutako sektoreak egokitzen zaizkigula; izan genero ikuspegirik gabeko aurrekontuak onartzen direla; izan emakumeak garela pentsio ez kontributiboak jasotzen ditunak;izan serbitzu sozialak eta publikoen murrizketetatikeratortzen diren lanak gure gain erortzen dira; izan kristalezko sabaia; oinarrrizko eskubidesozialak ukatzen zaizkigu, emakumeok sortutako aberastasun ez kontabilizatua eta ez ordainduaz jabetzen diren bitartean. Zer esanik ez merkantzia bezala erabiltzen ditugun langile klaseko emakume migranteen kolektiboaz, sexu lanak eta zaintzen krisiari era erraz batean ateratzeko erabiltzen ditugunak eta egun hain kriminalizatuak daudenak. Sistemaren oinarri emakumeon esplotazioa izaten jarraitu bitartean guganako indarkeria nahitaezkoa izango da esplotazio horrek berak,gugan indarkeria erabiltzeko gonbidapen baita.

EHan lan eta bizi garen emakumeok, genero, nazio eta klase zapalkuntzak jasaten ditugu gainera. Hortaz argi dugu Euskal Herrian bizi garenon burujabetzaren bidean, emakumeon zapalkuntza ororen aurka lanean diharduten emakumeen lana ezinbestekoa izan eta izango dela. Hona gure aportazioa: Prekarietate eta pobrezia egoerekin bukatzea dugu helburu, eskubide sozialen defentsaren bitartez eta lanaren eta aberastasunaren banaketaren bitartez jendartearen eraldaketa bultzatuz.  Ezarritako egoera zalantzan jarri behar dugu, kapitalismoa gaindituko duen jendarte berri bat irudikatuz.  Azken finean urratsak ematen joatea lege-kolpez prekarizatutako jendartea izatetik esplotatutako pertsonarik izango ez den batetara, genero arteko berdintasun harremanetanoinarrituko dena, beste herrialdeekiko elkartasun harreman internazionalistak izango dituena eta datozen belaunaldien etorkizuna hipotekatuko ez duena. Bitartean bidailagun gaituzue!

GORA BORROKA FEMINISTA!

Patrizia Muñoz eta Iker Aroztegi Elkartzeneko kideak.

Euskal Herrian, 2014ko Abenduaren 25ean.

 

Elkartzenen Asanblada Orokorra

Noticias

22/11/2014

Pasa den Azaroaren 15 ean Elkartzenen Asanblada Orokorra burutu genuen. Bertan, urteroko giro onean, egoeraren azterketa egin eta gero, urteko plangintza adostu genuen. Ondoren, denon artean norberaren ikuspuntuak eta zalantzak argitu eta gero, lunch batekin bukatu genuen eguna. Ikasturtea hasteko gogoak eta animoak hartuta, gure aurrean dugun egoerari hortzak erakusteko prest, beste behin ere aurrera egingo dugu!

 

Egoeraren azterketa

Sistema krisian dago eta horrela gaude gu ere, krisi etengabean. Kapitalismoak, prekarietatea bizitzako eremu eta sektore guztietara zabaltzen du. Arazo ekonomiko, beldurrak eta ezinegonak aktibazio ezara garamatza. Soldatapelpeko lan gehiago eta militantzia gutxiago, gure barrenean ideología atzerakoia goitik behera zipristintzen gaituelarik. Horrela, matxismoa, sexismoa, xenofobia nola indibidualismoa eta egoeismoa bilakatzen delarik gure eguneroko ideologia. Sistema Kapitalista heteropatriarkalaren elementu guztiak gure egiten ditugu konturatu gabe. Azkenik, erreformismora heltzen garelarik eraldaketa  soziala alde batera utziz.

Atzerabidean gaude murgildurik, maila teoriko zein antolakuntza mailan. Horregatik, egoera honen aurrean, inoiz baino garrantzitsuagoa ikusten dugu Elkartzenetik azken urte guzti hauetan egin dugun lana. Ezinbestekoa ikusten dugu etengabe kontzientziak astintzea. Antolakuntza modu egoki bat bilatu eta diskurtso indartsu eta bateratu bat kaleratu eta maila teoriko zein praktikoan asmatzea. Buruan beti gure helburua den eraldaketa soziala ipar, lan asko dugu aurretik egiteko.

Guri dagokigunez, Elkartzen indartzea dagokigu maila kuantitatibo nola kualitatiboan. Inplikazio maila handituz, militantzia soziala formatuz, ideien gudan eragin behar dugu edonoren aurrean eta edozein lekutan. Ezinbestekoa izango da Elkartzen indartzea, herri mugimendua indartu ahal izateko, modu berdinean ezinbestekoa den bezala herri mugimendua indartzea herri boterea sortzeko.

Epe ertainera prespektiba

Gure helburua lege bidez prekarizatutako gizarte batetik explotaziorik gabeko jendarte libre batera iristea bada, beste herriekiko elkartasunezko harremanak izango dituena, hurrengo generazioen etorkizuna baldintzatuko ez duena eta Euskal Herrian bizi eta lan egiten dugunon burujabetza bilatuko duena, salto kualitatibo bat ematea izango da gure helburua, maila teorikoan eta eredu sozial mailan Euskal Herriko eskubide sozial, parte-hartze sozial zein herri boterean. Helburu lorgarriak jarri beharko ditugu, elkartzen indartu bidean eta beharrezkoak izango diren aliantzak bilatuz.

Modu honetan, 4 dira lantzea ezinbestekoak izango diren lanlerroak.

  • Etxebizitza Eskubidea
  • Diru sarrera duinak izateko eskubidea
  • Aberastasunaren Banaketa: Aurrekontuak/Fiskalitatea
  • Parte-Hartze sozial aktiboa: Lan erreproduktibo eta produktiboaren banaketa/Zerbitzu publiko eta sozialak.

2014-2015 ikasturteko Plangintza

Aurtengo gure helburuak hauek izango dira:

  • Gure lan lerroen gainean lan egitea. Zentzu honetan, aurtengoan, Etxebizitza Eskubidearen gaineko eta diru sarrera duinak izateko eskubidearen gaineko lanketak egingo ditugu. Alde batetik, Etxe hutsen gaineko presioa handitzeko beharra ikusita horren gainean arituko gara gehien bat. Bestetik, Pobreziari muga jartzeak duen garrantziaz harituko gara. Horretarako, irakurketa sektorialak egin eta pobreziaren mugaren diskurtsoa kaleratzeko apostua egiten dugu.
  • Erreferentzialtasuna handitzea. Aurtengoan kalera gehiago ateratzeko apostua egiten dugu. Ahal dugun einean, gure presentzia kaleratzeko apostua egiten dugu.
  • Elkartzen indartzea (barnera begira). Lan eraginkor bat egin ahal izateko ezinbestekoa da antolakuntzan salto bate matea. Horretarako, formakuntzan sakondu, gure egiturak egonkortu eta Euskal Herrian zabaltzeko apostua egingo dugu.
  • Gure lan sarearen inplikazioa bilatzea. Zentzu honetan, badakigu inguruan jende asko dugula Elkartzenen lana babesten duena. Zentzu honetan gure apostua jende horri lanerako espazioa ematea izango da. Gure helburuekin bat egiten duten pertsona orok du lekua Elkartzenen.
  • Erantzun maila handitzea. Erresistentzia mentalitatetik eraikuntza nazionalerako mentalitatera salto egin behar dugu. Horretarako, trebakuntza kritikoa (metodoa) ezinbestekoa da eta baita errealitatea ezagutzea ere. Aurrera egiteko, balioen borrokan sakondu eta errebisionismoa borrokatzea ezinbestekoa izango da. Modu berean, botereak eraikitzen Joan ahal izateko.
  • Aliantzak lantzea. Errebindikazio sozialetan amankomuneko puntuak dituzten eragileekin.
    • aliantzak, batez ere, eskubide sozialen arloan lan egiten duten beste eragile batzuekin emango ditugu.
    • eskubide sozialekin daukaten harremana kontuan izanda, lan esparru amankomunak osatu beharko ditugu sindikatuekin.
    • bere eskubide ekonomikoak, politikoak, sozialak, existentzialak… ukatzen zaizkion herri baten parte garen heinean, lan esparru amankomunak landu beharko ditugu herri mugimenduarekin.
    • Euskal Herriaren lurraldetasuna kontuan hartu eta errespetatzen duten eragileekin soilik egingo dugu lan.

Euskal Herriko Eskubide Sozialen Karta

Asanbladan, Euskal Herrian eskubide sozialen karta batek duen garrantzia ikusita, gure irakurketa zabaltzea ezinbestekoa ikusten genuen. Horrela hauek dira motzean aipatzea ezinbesteko ikusten genituen ausnarketak.

  • prozesu osoa hastapenetik EAEtik eta EAEra begira egin da - batez ere mediatikoki prozesua irudikatzea eta indartzea bilatu da.
  • eztabaida ez da Euskal Herri osoan eman
  • oinarrian errotuta egon gabe, herri eta auzoetan eztabaida emateko epeak ez dira aproposak izan - eztabaida ez da lan mundura eraman.

Gure ustez, ondoren doazen alternatibak kontuan hartu gabe, Eskubide Sozialen Kartak ez du eraldaketa sozialerako ezinbesteko pausurik emango, eta beraz, zalantzak sortzen dizkigu. Horrela, hauek dira Elkartzenentzat alternatiba orok aliantzak ezartzeko behar dituen oinarri batzuk:

  • lan produktibo eta erreproduktiboaren banaketa
  • aberastasunaren banaketa
  • herri boterea berreraiki eta indartzeko apostua
  • Euskal Lan Harreman Esparrua eta Euskal Eremua eraikitzea
  • Sozioekonomiaren aldeko apustu irmoa

Bukatzeko, gure konpromezuak aurrera jarraitzen duela esatea besterik ez zaigu geratzen. Garai zailak bizi ditugu, baina ez gara kikiltzen. Urte asko daramagu borrokan eta horretan jarraitzeko irmotasun osoa dugu. Loturik nahi gaituzte, dozilak, erabilgarriak. Baina askeak izan nahi dugu, erradikalak, maitakorrak, arduratsuak eta borrokalariak! Antolakuntza ala porrota! Guk erabaki dugu iada.

ZURE ESKUBIDE SOZIALEN ALDE BORROKATU!

PREKARITATEARI AURRE EGIN!

JENDARTEA ERALDATU!

EKINTZEN GOGOZ, ANTOLATUZ IRABAZI!

 

Hacia la transformación social, pongamos limite a la pobreza

Fechas significativas

16/10/2014

El próximo 17 de octubre se celebra el Día Internacional contra la pobreza. Somos millones las personas que subsistimos en nuestro planeta en condiciones de precariedad, de pobreza y de miseria. La explotación y dominación a la que nos someten las élites políticas y económicas a amplios sectores de la población provocan que tanto en el mundo como en Euskal Herria la pobreza y la precariedad avancen como consecuencia del sometimiento y la explotación que se ejerce contra las clases trabajadoras y los sectores populares. Los datos son escandalosos y obscenos, cuatro estadounidenses poseen juntos una fortuna superior a la del PIB de 42 estados con más de 600 millones de habitantes. En 1960 había en el mundo una persona rica por cada 30 pobres; hoy la proporción es de 1 a 80, aproximadamente 1.200 millones de personas al año sufren desnutrición y más de 2.200 millones sufren algún grado de pobreza. Según los informes sobre desarrollo humano la lista de “países pobres” ha aumentado en los últimos años, principalmente porque su ubicación, su estructura económica, política, social y otras “desventajas” les impidieron superar los “retos de desarrollo” diseñados por el Fondo Monetario Internacional (FMI), el Banco Mundial (BM) o el Banco Central Europeo (BEC). Esta realidad no es exclusiva de países “no desarrollados”..., en la Unión Europea ya se considera a las personas trabajadoras como potencialmente pobres, así se entiende que más de 80 millones de personas estemos por debajo del Umbral de Pobreza, y en Euskal Herria seamos más de 900.000 personas las que no alcanzamos dicho Umbral, es decir ¡una de cada tres!

Leer más: Hacia la transformación social, pongamos limite a la pobreza

 

Pongamos limite a la pobreza iya!

Ingresos Dignos

17/03/2014

Nos hemos reunido hoy en este frontón de Donostia para escenificar que este sistema que padecemos condena a cada vez más sectores de este pueblo a la pobreza. En la eskupilota la chapa es la línea que divide los pelotazos que sirven para continuar el juego y los que no. Haciendo un paralelismo con nuestras vidas, la chapa representa la línea divisoria entre unos ingresos mínimos para tener una vida mínimamente digna y los que no lo son, es decir, el Umbral de Pobreza. El sistema capitalista intenta desdibujar esta línea para que no seamos conscientes de la realidad y comencemos a organizarnos para cambiarla, y lo hace bien borrando directamente esa línea, o bien dibujando varias líneas (pobreza severa, absoluta, relativa…) para crear división en la definición de qué es pobreza.

Leer más: Pongamos limite a la pobreza iya!

 

Página 14 de 15

«InicioPrev1112131415PróximoFin»

TWITTER