Fechas significativas

Euskal Herriaren kontrako erasoen aurrean Hezkuntza Sistema Propioa eraiki!!!

14/03/2016

Kapitalismoaren helburu bakarra etekin ahalik eta haundiena ahalik eta denbora laburrean lortzea izanik, jendartearen gero eta sektore gehiago zapaldu eta ustiatu eta bizitzaren gero eta eremu gehiago prekarizatzen jarraitzen du, bai Euskal Herrian zein mundu mailan.

Gose aseezin hau elikatzeko ekoizpena merketu eta merkatu berriak ireki behar ditu, eremu guztiak merkantilizatu, alegia. Hau da, langileon lan baldintzak okertu eta gure eskubideak murriztu, beste hainbat herri eta bertoko langileria ustiatu, Ama Lurra gero eta gehiago erasotu eta eremu guztien pribatizazioa bultzatzen du.

Zapalkuntza guzti honi izaera legala emateko, kapitalaren alde legislatzen da. Bere etekinak maximizatzen jarraitzeko behar dituen ekoizpenaren merketzea eta merkatu berriak, Sektore Publikoak eskeintzen dizkio, Lege eta Dekretuen bidez.

Pribatizazioen aldeko jarrera ere ez da hutsaren hurrengoa. Ibilbide honen beste aldea gure eskubideen, eta oro har, jendartearen merkantilizazioa ez ezik diru publikoa esku pribatuetara bideratzea ere bada. Kapitalak behar dituen merkatu berriak sortzeko, orain arte merkantzia izaera ez zuten hainbat eskubide eta bizitza eremu, merkatuaren logikara eramaten ari dira. Gure eskubideak merkatuaren logikapean egoteak eskubide horiek gozatzea, norbanakoen gaitasun ekonomikoaren araberakoa izatea dakar, hau da, eskubide horiek bermatuak izateak klase izaera izango du.

Hezkuntza ez dago logika honetatik kanpo. Hezkuntza sistemak, nazioarteko merkatuaren logikaren imposaketei erantzuten die. Hezkuntza Erreforma inposaketa horren beste urrats bat izanik. Horrela ikasleak unibertsitateko matrikula ezin ordaindu dabiltzan, gurasoenganako dependentzia edo lan prekarioen onarpenaren artean aukeratu behar dute (ahal dutenek), kanpoan ikasten dutenek, tartean euskaraz ikasteko mugitu behar direnak, etxebizitza bat eskuratzeko dirutzak ordaintzen dituzte, garraioa ordaindu behar dute...ea. Ikas baldintza duinik ez edukitzeak hezkuntza duin bat jasotzeko aukera determinatzen du.

Hezkuntza, herri baten etorkizunaren oinarrizko zimendua izanik, hezkuntza sistema horrek, herri horren izaera landu, indartu eta zabaldu behar du, bertoko hizkuntza sozializaziorako lehenengo tresna izango delarik.

Euskal Herriak izaera propioa dauka eta bere izaera horretan oinarritu nahi du bere etorkizuna. Beste eredu bat eraikitzera goazela, hezkuntzak ere, eredu horren islada izan behar du. Hezkuntza feminista, euskaldun, laiko, aurrerakoi, publiko eta zientifikoa nahi dugu. Lan munduan ustiatuak izateko prestatu beharrean, pertsona osoak sortuko duen Hezkuntza eredua da gurea.

Garai hauetan, non herriak eta lekuan lekuko langileriaren eskubideen kontrako erasoak etengabekoak direnean, ikasten jarraitu behar dugu. Ikasmahaitik altxatu eta kalera joan. Kalean ikasi eta ikasmahaiara itzuli. Bizitza osoan zehar ikasten dugulako. Bizitza osoan zehar ikasi behar baitugu. Hori dela eta, ostegun honetan, martxoaren 17an jendarte osoari Hezkuntza Sistema Propioa aldarrikatzeko gonbidapena luzatu nahi diogu.


Ikasleengandik ikas dezagun!!!
M17 altxa!!!


Elkartzen, Euskal Herrian, 2016-III-15ean


 

Elkarlanean kontzientziak pizten... Gora Martxoaren 3a

02/03/2016

40 urte luze pasa dira 1976ko martxoaren 3an poliziak Gasteizen burututako sarraskitik. Egun horretan, Zaramaga auzoko San Frantzisko elizan bilduta zeuden milaka langileen aurka oldartu eta haietako bost erail zituen: Romualdo, Pedro, Francisco, José eta Bienvenido. Gerora, indar errepresiboek hilketa hauek salatzen zuten hainbat langileen bizitzarekin amaitu zuten. Urte horietako klase borrokaren areagotzea geldiaraztea zuen helburu, erregimenak erreformarekin aurrera egin ahal izateko eta haren oinarriak kolokan jartzen zituen mugimendu zabalarekin amaitzeko.

Gaurko Euskal Herrian martxoaren 3a herri boterearen eta duintasunaren sinbolo bilakatu da. Hainbat urtez isilarazita eta ahaztuta izatea nahi izan dute, baina Gasteizeko langileen eredua gainetik pasa zaie. Izan ere, eredugarria baita urte horietan zabaldu zen elkartasuna eta batasuna: enpresa, sektore eta jatorri ezberdinetako langileen arteko esperientzia trukaketek, asanbladek, eztabaidek eta ekintzek erakutsi baitzuten batuta gaudenean daukagun indarra eta nola elkarlanean kontzientziak pizten ditugun. Kapitalismoaren krisian gauden momentu honetan, Gasteizeko langileen borrokaren irakaspenak gaur presente eduki behar ditugu, pairatzen ditugun erasoei  aurre egiteko tresnak, alegia.

Maiatzak 1 Eginek Gasteizen urteurrenaren inguruan antolatu diren hamaika deialdietan parte hartzeko deia egiten dio herri mugimenduari eta langile herriari. Eraildakoen izenak historian ez galtzeko eta borroka bizirik dagoela aldarrikatzeko helburuetan ere herri mugimenduak baduelako zer esanik.

Gora Martxoaren 3a!

 

Día internacional del derecho a la salud y seguridad en el trabajo

28/04/2015

Un año más, el 28 de Abril, Día Internacional del Derecho a la Salud y Seguridad en el Trabajo, debe hacernos reflexionar sobre que la gran cantidad de accidentes laborales que se registran cada año, no son fruto de la casualidad o la mala suerte, los accidentes laborales son consecuencia directa del sistema de producción, un sistema que prioriza la productividad y los beneficios por encima de la salud y la vida de las personas trabajadoras. Son producto del ansia por aumentar los beneficios de la clase empresarial y de la ineficacia de las instituciones en materia de salud laboral. Ante esta situación no podemos mirar hacia otro lado, cuando a las personas trabajadoras no se nos asegura que cuando finalicemos la jornada laboral podamos regresar a casas sanas y salvas.

Los datos oficiales, son estremecedores, según OSALAN, en Bizkaia, Araba y Gipuzkoa en 2013 se produjeron 27.627 accidentes laborales, mientras que según el Instituto Navarro de Salud Laboral el número de accidentes laborales fue de 20.318. Si miramos con perspectiva observamos que en el periodo entre el 2007 y el 2014, son 619 las personas que murieron en sus puestos de trabajo consecuencia directa de la explotación. El problema es estructural, es funcional al sistema capitalista, ya que cada cinco días muere una persona trabajadora en nuestro pueblo; el sistema capitalista no está diseñado para entender la frustración producto de la alienación de las personas que día a día venden su fuerza de trabajo, ni tampoco para empatizar con el sufrimiento de las familias y amistades que quedan rotas cuando alguien pierde la vida trabajando.

Leer más: Día internacional del derecho a la salud y seguridad en el trabajo

 

Página 3 de 5

«InicioPrev12345PróximoFin»